Валінор

Oantië lú men ar yerna kemessë
Úpolimmë i laito Ambarwa terharya.
Sí yárëa nas, ananta ná vanya,
Mal enkiruvammë Ambarëo lenémë
Kiryassë ya Kirdan akárië ninqua ar faina
Or Firyain eäri ravië sí amortuvammë.
Súri suilannuvar më ar vendiva rembina,
Findissen termaruvas himya ardannar Firyaiva.
Ar palyuva Ambarë, kauka-kúna nu më quí raika
Ar Valinorë rilyuva vë lieleni haira,
Ya hehtanemmë yeninnar alasailë nwalyë.

Наше время прошло, и мы больше не властны
Юность мира сберечь на уставшей земле.
Мир стал скучен и стар, но, как прежде прекрасны,
Мы покинем его на своем корабле.
На творении Кирдана, легком и белом,
Вознесемся на бешенством смертных морей.
Встретят ветря нас, спутают волосы девам,
И отстанут, вернувшись в владенья людей.
И раскинется мир, изогнувшись, под нами,
А вдали засияет, как тысячи звезд,
Валинор, что в безумии мы променяли
На бессчетные годы страданий и слез.